usługi rachunkowe - kubki -
Pan Tanis, zanim udał się ze swoim mieczem do Sephrenii, złożył mi wizytę - a raczej uczynił to jego duch. Powiedział, że ktoś z krypty królewskiej w katedrze chce się ze mną widzieć. Poszedłem więc do katedry, gdzie stanąłem przed duchem Aldreasa. Król wyjawił mi parę spraw i dał to. - Sparhawk odkręcił. drzewce włóczni i wytrząsnął ze schowka rubinowy pierścień.
- A więc to tu ukrył go Aldreas - powiedział Vanion. - Chyba był mądrzejszy, niż myśleliśmy. Rzekłeś, że wyjawił ci parę spraw. O czym mówił?
- O tym, że został otruty. Prawdopodobnie tą samą trucizną, którą podali Ehlanie.
- Czy to był Annias? -
zapytał ponuro Kalten.
- Nie. - Sparhawk potrząsnął głową. - To była księżniczka Arissa.
- Jego rodzona siostra? - wykrzyknął Bevier. - To potworne! - Bevier, szczupły młodzieniec o oliwkowej cerze i kruczoczarnej czuprynie, pochodził z Arcium i jak każdy Ark miał wpojone surowe zasady moralne.
- Arissa to prawdziwy potwór - przyznał Kalten. usĹ‚ugi rachunkowe - Nie należy do osób, które tolerują najmniejsze przeszkody na swojej
drodze. Jak jednakże udało jej się wydostać z klasztoru w Demos, by otruć króla?
- Annias to zorganizował - odrzekł Sparhawk. - Zabawiała się z Aldreasem w swój zwykły sposób, a gdy był już zmęczony, podała mu zatrute wino.
- Nie bardzo
rozumiem. - Bevier zmarszczył brwi.
- Związek łączący Arissę z Aldreasem był o wiele głębszy niż ten, jaki zwykle łączy brata i siostrę - wyjaśnił mu delikatnie Vanion.
Bevier otworzył szeroko oczy, a jego śniada twarz pobladła, gdy dotarło do niego znaczenie słów Vaniona.
- Czemu go zabiła? - zapytał Kalten. - Z zemsty za zamknięcie w klasztorze?
- Nie, nie sądzę - rzekł Sparhawk. - Myślę, że było to częścią planu, który ułożyła wespół z Anniasem. Najpierw otruli Aldreasa, a potem Ehlanę.
- W ten sposób bękart Arissy miałby wolną drogę do tronu? - domyślił się Kalten.
- To wydaje się logiczne - przyznał Sparhawk. - Dowiedziałem się
jeszcze, kubki że Lycheas jest synem Anniasa. Wszystko więc do siebie pasuje.
- Lycheas jest synem prymasa Kościoła? - odezwał się zaskoczony Tynian, skory do żartów alcjonita o okrągłej, dobrodusznej twarzy. - Czyżby mieszkańców Elenii obowiązywały inne prawa niż pozostałych Elenów?
- Niezupełnie - odparł Vanion. - To tylko Annias wydaje się myśleć, że stoi ponad prawem, Arissa zaś łamała je dla własnej przyjemności.
- Arissa nie przywiązywała zbytniej wagi do przestrzegania dobrych obyczajów - dodał Kalten. - Plotki mówią, że zadawała się niemal ze wszystkimi mężczyznami w Cimmurze.
- To chyba lekka przesada. - Vanion wstał i podszedł do okna. - Przekażę tę informację Dolmantowi, patriarsze
Demos - rzekł, spoglądając w mglistą noc. - Być może zrobi z tego użytek, kiedy nadejdzie czas wyboru nowego arcyprałata.
- Prawdopodobnie i hrabiemu Lendzie przyda się ta wiadomość - zasugerowała Sephrenia. - Rada Królewska jest wprawdzie skorumpowana, ale jej członkowie chyba jednak się przeciwstawią, gdy wyjdzie na jaw, iż Annias próbuje posadzić na hotele kielce tronie swego własnego bękarta. - Spojrzała na Sparhawka. - Co jeszcze wyjawił ci Aldreas?
- Tylko jedno jeszcze. Wiemy już, że potrzebujemy jakiegoś magicznego przedmiotu, by uleczyć Ehlanę. Król powiedział mi, czego mamy szukać. To Bhelliom, jedyna rzecz na świecie mająca wystarczającą moc.
Sephrenia pobladła jak płótno.
- Nie! - krzyknęła.
- Nie Bhelliom!
- Tak mi powiedział.
- To nie jest łatwe zadanie - mruknął Ulath. Ten potężny, wysoki - o głowę wyższy od Sparhawka - genidianita o jasnych włosach splecionych w dwa grube warkocze, rzadko zabierał głos. - Bhelliom zaginął jeszcze w czasach wojny z Zemochem. Nawet jeżeli poszczęści się nam i znajdziemy go, to i tak nie zawładniemy jego mocą, dopóki nie będziemy mieć pierścieni.
- Jakich pierścieni? - spytał Kalten.
- Bhelliom jest dziełem karłowatego trolla Ghweriga - wyjaśnił Ulath. - Ghwerig wykuł też dwa pierścienie, które były kluczem do jego mocy. Bez tych pierścieni Bhelliom jest bezużyteczny.
- My już mamy te pierścienie -
hotele kielce -
|
