| Nawigacja |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | |
hotele kielce |
|
| Ciekawe miejsca |
|
hotele kielce |
hotele kielce -Sparhawk. - Tak sugerował Vanion. - Czy poleciłeś komuś obserwować nasze tyły? Sparhawk skinął głową. - Berit jedzie około pół ligi za nami - wyjaśnił. - Myślisz, że któryś ze szpiegów prymasa zauważył nas, jak opuszczaliśmy zamek? - Nie mieli na to zbyt wiele czasu. Minęliśmy ich, zanim zdążyli wyjść z namiotów. Tynian chrząknął. - Jaką drogę planujesz obrać po zjechaniu z traktu? - zapytał. - Myślę, że pojedziemy na przełaj. Drogi mogą być pod obserwacją. Jestem pewien, że Annias podejrzewał, iż coś planujemy. Jechali dalej przez rzednącą nocną mgłę. Sparhawk był zamyślony. W duchu przyznał, że ich pośpiesznie ułożony plan miał nikłe szanse powodzenia. Nawet jeżeli Tynianowi uda się przywołać duchy poległych Thalezyjczyków, to nie było pewności, czy któryś z nich będzie znał miejsce wiecznego spoczynku króla Saraka. Cała ta podróż może okazać się bezcelowa i jedynie marnowaliby czas, jaki pozostał Ehlanie. Nagle zaświtała mu pewna myśl. Popędził konia, by zrównać się z Sephrenią. - Coś mi właśnie przyszło do głowy - rzekł do czarodziejki. - Co? - Czy zaklęcie, którego użyłaś do zamknięcia Ehlany w krysztale, jest powszechnie znane? - Nie korzysta się z niego prawie nigdy, ponieważ jest zbyt niebezpieczne. Może o nim wiedzieć kilku Styrików, ale na pewno żaden z nich nie odważy się go użyć. Czemu pytasz? - Pomyślałem, że jeżeli nikt oprócz ciebie nie jest skory do użycia tego zaklęcia, to raczej mało prawdopodobne, aby ktokolwiek wiedział, iż ono działa tylko przez określony czas. - To prawda. - A więc nie ma kto powiedzieć o tym Anniasowi. - Oczywiście. - W takim razie Annias nie wie, że pozostało nam tak niewiele czasu. Myśli, że kryształ może wiecznie utrzymywać Ehlanę przy życiu. - Nie jestem pewna, Sparhawku, czy daje to nam jakąkolwiek przewagę. - Ja również, ale warto o tym pamiętać. Pewnego dnia może nam się to przydać. W miarę jak posuwali się do przodu, niebo na wschodzie się rozjaśniało, a mgła podnosiła i rzedła. Na około pół godziny hotele kielce przed wschodem słońca z tyłu oddziału nadjechał galopem Berit. Młodzieniec ubrany był w kolczugę i prosty, niebieski płaszcz, a topór bojowy spoczywał przytroczony rzemieniami do siodła. ,,Temu młodzianowi - pomyślał prawie z niechęcią Sparhawk - potrzebny będzie wkrótce solidny trening w posługiwaniu się mieczem i to zanim się zbytnio przyzwyczai do swego topora”. - Dostojny panie Sparhawku! - Berit ściągnął wodze swego konia. - Z tyłu nadjeżdża kolumna gwardzistów. - Z jego wierzchowca unosiły się kłęby pary. - Ilu ich jest? - Około pięćdziesięciu i ostro galopują. Mgła na chwilę się rozwiała i zobaczyłem, jak nadjeżdżają. - Jak są daleko? - Około pół ligi. Dotarli do tej doliny, z której właśnie wyjechaliśmy. Sparhawk zastanawiał się przez chwilę. - Chyba możemy pozwolić sobie na niewielką zmianę w naszych planach - zdecydował. Rozejrzał się. W rzednącej mgle dostrzegł ciemny zarys. - Panie Tynianie - rzekł do alcjonity - tam chyba jest zagajnik. Zbierz pozostałych i ukryjcie się pośród drzew, nim nadjadą gwardziści. Ja zaraz do was dołączę. - Potrząsnął wodzami swego rumaka. - Faranie, chcę zamienić kilka słów z panem Olvenem - zwrócił się do złośliwego srokacza o zmierzwionej sierści i paskudnym pysku. Faran zestrzygł nerwowo uszami, po czym ruszył galopem. - Opuszczamy cię tutaj, panie Olvenie - oznajmił Sparhawk rycerzowi prowadzącemu kolumnę. - Z tyłu nadjeżdża pół setki gwardzistów. Chcę zniknąć, nim się przybliżą. - Dobry pomysł. - Olven nie lubił szastać słowami. - A może byście tak pobawili się z nimi w kotka i myszkę? - zaproponował Sparhawk. - Dopóki was nie dogonią, nie będą w stanie stwierdzić, czy nadal znajdujemy się razem. Na twarzy Olvena pojawił się chytry uśmieszek. - Nawet do samego Demos? - zapytał. - Bardzo by nam to pomogło. Omiń Lendę, jedź na przełaj polami. Na południe od miasta wróć na trakt. Jestem pewien, że Annias ma swoich szpiegów również w Lendzie. - Powodzenia, panie Sparhawku - powiedział Olven. - Dzięki. - Sparhawk ścisnął mu prawicę, -Może - |
| Nawigacja |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | |
